28 Haziran 2015 Pazar

Her şey normal


Sıradan bir pazar günü, bol güneşli. Başlıkta yazdığım gibi her şey normal. Böyle olmasına da minnettarım. Çünkü insan tuhaf ve yorucu zamanlarda normalliğin iyiliğini kavrayabiliyor. Çiçeklerim iyi, akşamları bahçede oturabiliyoruz, yaz gribini atlatıyoruz yavaş yavaş. Seyrinde devam eden, rutini bazen bıktırsa da devam eden güzel bir yaşama sahibiz. Hala aynı heyecan ve tutkuyla yazabiliyorum, okuyorum ve düşüncelerimi hayal ettiklerimle yoğurabiliyorum.


Bazı zamanlar ki bu sıra aslında çoğunlukla demeliyim, boyama yapıyorum.  Renkler dinlenmeme yardım ediyor. Durup kendimi dinliyorum ve akışına bırakmayı her gün yeniden öğreniyorum.
  

Ne zamandır almayı arzu ettiğim renkli şezlonglarıma da kavuştum sonunda. Arkadaşlarımız bize güzel bir jest yapıp tahmin etmediğimiz bir zamanda alıp göndermişler. Çok mutlu olduk hem hayatımızda böyle insanlar barındığı için hem birlikte mutlu olduğumuz için. O sevimli şeylerde oturmak ve göğe bakmak hoşuma gidiyor. 


İçimde çocukça bir telaşla zamanı değerlendirmek ve keyifli hale getirmek adına bir şeyler yapmaya çabalıyorum. Hamurdan sevimli objeler yaptım, kuruttum, çizdim ve boyadım güzel bir akşamda. Kimi öylesine yapıldı, kimi dekoratif, kimi de yaka iğnesi olacak. 

 
Bir tatil cumasını daha ardımızda bıraktık. Bolca temiz hava aldık, bahçede keyif yaptık, konuştuk ve dinlendik. Henüz deniz veya havuz sezonunu açamadık ama suya kavuşmayı ikimizde heyecanla bekliyoruz. Belki ramazan sonrası. Çünkü daha evvelden de belirttiğim gibi ramazan da akşam saatleri hariç genelde hayat durmuş oluyor bu coğrafyada. O saatler ile ilgili bir yazıyı da yazıp anlatacağım sizlere.


Aaa bir de renkli ışıklarımız var gecelerimizi güzelleştiren. Ihlamurlar altında diyoruz onlarlı zamanlara. Bir zamanlar eşimle birbirimize uzaktayken aynı şeyi izliyor olmanın verdiği tuhaf heyecanla birleştiğimiz o diziye ithafen. Hani aynı göğün altında olduğunu bilmek bile bazen mutluluk verir ya insana, onun gibi. Uzak ama aynı yere bakan ayrı insanlar. Bir ufacık detayın bizi birleştirmesine duyduğumuz minnetle anıyoruz o günleri. Hayatımıza renk katan tombik lambalarımızla geceleri de umutluyuz ve hayal edebiliyoruz. 
 
Gün çabucak gidiyor. Akşam menüsü yazdım demin renkli kalemlerle. Kapıya asacağım akşam sürpriz olsun diye. Menüyü de söyleyeyim o zaman; ızgara et, yine ızgarada peynirli mantar ve soslu kabak, sarımsaklı ve baharatlı fırında patates, kremalı bezelye püresi. Yoğun bir hazırlık beni bekliyor. İyi ki yemek yapmayı ve yedirmeyi seviyorum. Ne güzel şey pişirmek ve evin ev olduğu zamanları yaşayabilmek. 

Mutlu haftalar hepimize!
 

10 yorum:

  1. Bayılırım sıradan günlere. Çünkü kafan bomboştur. Bir şey yapman, bir yere yetişmen gerekmiyordur. Bütün stresin akşama ne pişireceğinden ibarettir. Yazlık sandalyeleriniz hayırlı olsun.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Sıradan günler ve sıradan bir hayat iyidir! Daha doğrusu bunu insan yaşadıkça fark ediyor. Sıradanlıktan uzaklaştıkça aslında bayağılaşıyor, karışıyor. Kesinlikle akşama ne yemek pişireceğim stresini seviyorum ben. Bir yerlere yetişmeye çalışmamak, istemediğin yerlere gitmek zorunda olmamak, biraz sade kalmak iyi oluyor. Ama insan kaşınır bilirsin bazen:):)
      Teşekkür ederiz sandalyelerimizi seviyoruz, pek rahat:)

      Sil
  2. Yine harika işler peşindesin desene, ben zaman geçtikçe oradaki yaşamınızı cidden sevmeye başladım. :)
    Sevgiler çok!

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ersinciğim teşekkür ederim. Çok harika sayılmazlar işte ama seviyorum uğraşmayı. Daha işleri var. Boyamaları bitince vernikleyeceğim. Henüz yeniden bir şeyler yapma fırsatım olmadı. Buradaki yaşam tüm zorluklarına rağmen güzel inan ki. Bilmiyorum zamanın başka bir yerinde gibi hissediyor insan, acayip.
      Sevgiler benden de.

      Sil
  3. menüyü kapıya asma fikrine bayıldım :)
    zamanlarının hepsi ıhlamur kokusu ile dolsun kuşum.. ♥

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bizim kapımız demir kapı ya Nilgüncüm mıknatıslarımı falan da asıyorum arkasına iyi oluyor:) O yüzden arada böyle şirinlikler yapabiliyorum. Menüyü asmak da içinde işte:)
      Güzel dileklerin için teşekkür ederim. Öpüyorum çokça

      Sil
  4. Hamurlar uğraşmak inanılmaz güzel bir enerji veriyor bence insana . Yaptıklarına bayıldım ' Fatiha'nın eli' de senin eserin mi .... Bazen yazdıklarından dolayı bende bir hüzünleniyoruz ama Bazense inanılmaz Şanslı OLDUĞUNU düşünüyorum , Bambaşka bir ülke , farklı bir coğrafya ve bunun size kattıkları . Bence dönüp bakınca çok güzel bir deneyim

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Serra;
      Hamurla uğraşmaya ben de bayılıyorum. İnsan zamanla gelişiyor da. İlk zamanlar pek beceremiyormuşum:) Khamsa diyorlar burada o el'e evet ben yaptım. Bir kağıttan kalıp yaptım çizip sonra hamuru kestim boyuyorum. Çok şahane olmadı ama idare eder.
      Bazen ben de hüzünleniyorum özlem doluyorum hemen o an çekip gidesim geliyor ama şanslı olduğumu da biliyorum. Hep diyorum tüm rutinine, zorluklarına rağmen değişik bir tecrübe burada olmak. Güzel anılar biriktirdik umarım dönene kadar da böyle devam eder. Çocuklarımıza anlatacağımız bir sürü tuhaf hikayemiz var:):)
      Sevgiler

      Sil
  5. Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim canım. Sevimli oldukları kadar rahatlar da:):)

      Sil

Yorumlarınız ve paylaşımınız için teşekkürler. Mutlu kalın:)