28 Nisan 2016 Perşembe

Roman tadında değil belki ama gerçek!


Herkese Merhaba;


Yazamıyorum, yorgunum, her yanım tutuk ama güneşle birlikte huzurluyum. Sabahları kendi evimde uyanıyorum. Evet bazen huysuz olabiliyorum çünkü hala alışmaya çalışıyorum yeni hayatıma, hala bazen gurbet gibi geliyor güzelim İzmir bana. Ev yoruyor, iş hiç bitmiyor. Kafamı toparlayıp şöyle bir duramıyorum, devamlı ya elim ya aklım çalışıyor. Bahçe ile uğraşmak güzel ama aynı zamanda eziyetli bir iş, hele bir de alan geniş olunca. E bir de Türkiye'de işler öyle hop deyince olmuyor, bekle dur usta gelsin, ölçü alsın, fiyat versin, yapsın getirsin, hepsi bir süreç. 


Bu fotoğrafın üzerinden epey zaman geçti, şu ara ince hırkayla iş yapıyorum, akşamları hala biraz serin oluyor. Dün akşam diktiğimiz ağaçları sularken üşüdüm mesela. Sulama işi otomatik olmadığı için henüz hortumla zorlanıyoruz biraz ama o da olacak inşallah. Öyle çiçek yok henüz bahçede varsa yoksa elma armut şeftali portakal erik ağacı gibi ağaçlar ve nane maydanoz biberiye reyhan v.b


Bu tombişleri alalı da epey oldu. Geldiklerinden beri çoğaldılar da aslında ama fotoğraflayamadım. Bir iki güne yeni yazıda yayınlarım sanırım. Bir komşum var harika bir kadın, bana çiçekler getiriyor neredeyse her gün, birlikte ekiyoruz dikiyoruz, yiyoruz içiyoruz, sohbet ediyoruz. Mutlu oluyorum çok. Demiştim ki ona Cezayirdeyken evime döndüğümde hep taze çiçeklerim olsun evin içinde istiyordum diye, buraya alışayım vazgeçmeyeyim diye getiriyor bana güllerinden, yaseminlerinden, şakayıklarından. Misler gibi kokuyor evimiz. Kaktüslerim, aloa veram, sukulentlerim, kara sevda çiçeğim, nanem, biberiyem hep onun sayesinde var. Çapraz komşum da tatlı bir hanım, onun da bahçesinden otlar geliyor çeşit çeşit, baklanın tadı mesela şahaneydi, onlar da iyi ki varla. Çok güleç bir Emine teyzem var Adile Naşit edasında, ona da bayılıyorum neşe veriyor hayatıma. Böyle böyle günleri yiyoruz işte. Geleli 4 ay oldu. Tatil gibi bir yandan, bir yandan değil ama iyi geliyor bu şekilde gitmesi. Alışmaya çalışıyoruz ama daha çok ben çünkü hala bu şehir koca bir muamma benim için. 


Bundan sonra gurbetten dönmenin nasıl olduğunu da yazacağım. Cezayir hakkında da yazacağım istek aldım:) Bu sıra hep Türkiye'den bahsediyorum ya Cezayir'i ne çabuk geri plana attın diye şikayetler var. Orada olmak ve burada olmak arasındaki farkları da yazacağım. Cezayir ile ilgili maillere de çok yanıt veremedim onları da yanıtlayacağım artık. Biraz toparladım sayılır. Her şeye birden yetişemiyorum lütfen kusuruma bakmayın!


Bu foto Foça'da çekildi, güzel bir gündü. Hop hop hopladım denizin dibinde mavinin huzurunda. Salı pazarı varmış çok güzel haftaya ona gideceğim. Etrafımız pazar yeri dolu, köyler, tarlalar, mandıralar, her yer şölen havasında sanki. Yaa zaten Cezayir'den sonra Türkiye'de her yer şölen aslında bize. Bazen insanoğlu olarak söylendiğim oluyor ama hemen ayıplıyorum kendimi, dürteliyorum çaktırmadan, oradaki günlerini unutma diyorum kendime. Yoluna giriyor yavaş yavaş. Evimiz eksiklerimiz tamamlanıyor. Ama kolay değil gerçekten. Değişiklikleri çok sevmediğimi düşünmeye başlıyorum aslında düzen bozup yeniden oluşturmak zor zanaat hakikaten. Neyse sonuçta sağlık en önemlisi, her şey nasılsa bir şekilde yoluna giriyor, su akıyor yatağını buluyor. Özlemek yine var ama en azından aynı göğün altındayız!

Hayatım roman tadında değil belki evet ama son derece gerçek, nihayet!

Yeniden görüşelim a dostlar. Bu tarafa yolu düşenleri bekliyorum artık havalar güzel nasılsa:)
Sevgiler

14 yorum:

  1. Yaaa harika! İnsana evinde huzur verdiren en önemli şeylerden aslında komşular. İyi ki varlar. Ne güzel insanlarmış.
    Tekrar yazmana çok sevindim. Yoğunluğunu tahmin edebiliyorum ama haber alamamak da zor oluyor alışınca :)
    Arada sırada ufak tefek fotoğraf paylaşıyorsun neyse ki :))
    Davet ediyorsun ya, belli olmaz bakarsın Haziran'da kapındayız.
    Gelişmelerden bol bol haberdar et. Biz de yeni ev kuruyoruz, zorlu bir süreç de beni bekliyor.
    Herşey güzel olur umarım sizin için. Havaların ısınmasıyla daha da keyif alırsınız.
    Kolay gelsin size, öpüyorum çok.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım;
      valla komşular önemliymiş gerçekten. Bir de merkezi bir yer değil şehre biraz uzak ya o bakımdan daha mühim. Neyse ki çok tatlı komşularım. Zaten sessizliği, sakinliği, gökyüzündeki yıldızlar bile insanı mutlu ediyor. Yazmak hep aklımda olan bir şey biliyorsun ama olmuyor da olmuyor bu sıra. Haziran da temmuzda bekleriz ne zaman olursa, haber et sen yeter. Hatta bana mail at sana yazıcam unutuyorum ben telini yaz bana whatsapp falan da haberleşelim:)
      Sizin de işiniz zormuş ama keyifli gerçekten. O zorluk geçiyor gidiyor ve geriye tatlı anılar kalıyor. Harika şeyler yapacağınıza eminim yeni evinizde. Size de çok kolay gelsin canım. Yaz bana unutma olur mu:) Öptüm

      Sil
  2. kendine en az 1 yıl ver Tuğba..Sevgiler.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. aslında haklısın canım, ben biraz tez canlıyım ya hemen olsun diye bekliyorum ama daha çok yeni. Tavsiyeni dinleyeceğim.
      Sevgiler benden de çok çok

      Sil
  3. Fotoğraflar çok cici. Alışılır illa ki geçince biraz daha zaman. Bağ bahçe toprak negatif düşünceleri, duyguları alır götürür :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Alışılır elbette, insanoğlu nelere alışmıyor düşününce. Bahçe çok başka, evet yoruyor ama gerçekten zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor insan ve duruluyor, sakinleşiyor, huzurlu bir şey.
      Sevgiler

      Sil
  4. Yeni hayatında hep güzellikler olsun. Sen İzmir'e döndün, biz İzmir'den ayrıldık :)
    Umarım her şey gönlünce olur Tuğba...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. İzmir'e döndüm evet, artık buralı oldum diyebilirim ama hala biraz yabancıyım tabi. İzmir^den ayrılmak zor olmuştur. Pek bakamadım bloglara, nereye gittiniz siz, nasılsın? güzel ve yolunda gidiyor mu yeni hayatında her şey..Bekliyorum haberlerini.
      Senin de her şeyin gönlünce olmasını dilerim.
      Sevgiler kocaman

      Sil
  5. sana, zıplamana, herşeyin yolunda olmasına, komşularına, bahçene bayıldım tuğba:)
    daha sık gel özletme kendini,
    hani benim tüylü poz vermedimi? o da mutlu mu yeni evinden?
    sevgiler yolladım başkentten,

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım;
      teşekkür ederim. Zıplamama ben de bayıldım ya baktıkça gülümsüyorum. Çok güzel bir gündü o gün. Komşularımın maşallahı var umarım hep böyle devam eder.
      Senin tüylü daha evde değil. İş güçç git gel koştur almadık onu henüz hala kayınvalidemlerle kalıyor. Orada halinden memnun şimdi bu eve gelince yine ufak çaplı bir şaşkınlık yaşayacak, tırsıyorum biraz. Gidip gelip seviyoruz tüylü böceği. Umarım en yakın zamanda o da fotoğraf karelerinde yer alacak:)
      Sevgiler canım benden de.
      Öpüyorum

      Sil
  6. Kolay gelsin Tuğbacım. Yeni bir eve yerleşmek yorucu oluyordur mutlaka. Her gün evde taze çiçek olduğundan bahsediyorsun ya, bayıldım:) İnşallah işlerini kolaylarsın ve buralara daha sık uğrarsın. Öpüyorum seni kocaman.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım çok sağol. Yeni ev evet zorluyor insanı ama çok kolayladık epey yol aldık diyebilirim. Uzun gibi geliyor aslında ama zaman çok da değil hani daha 4 ay dolu dolu. Çiçeklerim oluyor evet sık sık. Komşularım getiriyor. Herkesin bahçeler dolu zaten illa nasipleniyorsun:) En sevdiğim tarafı da bu diyebilirim rengarenk olması evin hoşuma gidiyor.
      Öpüyorum ben de seni. Daha sık haberleşeceğimiz için seviniyorum:)

      Sil
  7. Ne güzel insanlarla karşılaşmışsın Tuğba. Senin adına sevindim. Güzellikleri görmek için güzel bakmak gerek önce. Sen de güzel bakan, güzel gönüllü bir insansın. Bunu kmlerce öteden, satırlarınla hissettiriyorsun. Herşey gönlünce olsun canım. Kolaylıklar dilerim :))

    YanıtlayınSil
  8. Ne kadar renkli ve bol içerikli bir blog :) Takibe aldım bende beklerim.
    pelorina.blogspot.com

    YanıtlayınSil

Yorumlarınız ve paylaşımınız için teşekkürler. Mutlu kalın:)