21 Mart 2016 Pazartesi

Tam da gülüverecekken


Her şey yeni hayatımızda tam da yoluna giriyor derken ülkemize, insanlarımıza yapılan hain saldırılarla sarsılıyor ümitsizleşiyoruz. Yazmak içimden gelmiyor bunca şey olup biterken. Şu sıra hep evden çıktıktan sonra geçtiğimiz yollar mutlu ediyor beni, tarlalar, bağlar, bahçeler, sazlıklar ve peşi sıra ilerleyen beyaz bulutlar. Alışıyorum yeni hayatıma ama Türkiye'de olmaya alışamıyorum. Güne gülümseyerek başladığım nice gün oldu ve oluyor da elbette ama içimizde hep bir korku. Telefon ediyor sevenlerimiz çıkmayın aman dikkat edin kalabalık yerlere gitmeyin. Nereye kadar? Bu bir iki gün çıkmayacağız da ya sonra? Hem neden? 

Gurbetten sonra memlekette olmak çok tuhaf. Artık başkasının evindeymişim gibi hissetmesem de tam manasıyla adapte olabildim diyemem. En kolay adapte oluşum pazarlara oldu. Menemen şu sıra favori mekanım. Komşularımla tanışıp sohbet ediyorum. Bana kabaklar, kekikler, leylaklar, kekler getiriyorlar. Seviliyorum sanırım. Ben de onları seviyorum.



Ağaçlarım var artık bahçemde şeftali, armut, erik, badem, portakal, mandalin, limon ve bir de erguvan ağacım. Onların yapraklarını sevip duruyorum. Mutfaktaki ufak saksılara maydanoz ve dereotu ektim, çıktılar bile. Bakıp bakıp seviniyorum. Ufak şeylerle mutlu olmak iyi geliyor. Daha yapılacak işler var ama tadını çıkartmaya çalışıyoruz. Ama kimi zaman öyle oluyor ki günün içinde kayboluyoruz adeta. Zaman bizi alıp çevirip yere vuruyor gibi geliyor. Gün öyle hızla kaçıp gidiyor ki. Neyse ki diyorum bahara varıyoruz!



Cezayir'deyken en çok evimde olmasını istediğim çiçeklerin hayalini kurardım. Şimdi hiç evimden eksik etmiyorum mis kokulu çiçekleri. Bazen kendim alıyorum bazen komşularım bahçelerinden toplayıp getiriyorlar. Bu leylaklar örneğin, ne harika bir hediye. Yanında taze kekik ve taze nane de geldi üstelik. Bir parça kekiği bahçeye ektim, kalan maydanoz ve derotu tohumlarını da yarın ekeceğim. Evdeki çiçekler bir alem, zambak halen açmadı, şakayık tohumlarından patladı bugün, sukulentler kendi halinde, kamkat ise miniş meyveleriyle salonda süzülüyor, toplamaya kıyamıyorum. İşte öyle böyle öğreniyorum burada yaşamayı, alışmayı.

Daha iyi şeyler olsun istiyorum. Daha mutlu olsak hepimiz. Umut etmek yoruyor, keşke umut etmeye gerek kalmasa. Öyle yaşanası olsa ki dünya, tereddütsüz ilerleyebilsek hayatın içinde. Ne anlamsız onca edindiğimiz dert tasa aslında, halen kurabileceğimiz hayallerimizin içimizde var olmasına bile şükreder duruma geldik ve ölmediğimiz her gün iyi ki diyoruz. Ne olacak bunun sonu bilemiyorum. Yine gelirim arada. Aslında çok şey var yazacağım ama dilim varmıyor!

12 yorum:

  1. Boğazımıza kadar çamurda çırpınıyoruz gibi hissediyorum. sonra biraz güneş oluyor buralarda ümitleniyorum. kızım denem sınavlarında başarısız oluyor bu dönem. canım buna da sıkılıyor sonra da diyorum ki ya off çocukların geleceği ne olacak sanki boşver, çocuğu hırpalama. off can sıkıcı herşey şu sıralar. köyde olmak iyi oluyor. ilkbahar başladı köyümüzde. ama insanlar etrafta klasik. sorunları, ilişkileri..insansız daha iyi köyde.
    Leylak zamanı değil buralarda. mor salkımlarım daha yeni tomurcuk verdi. taş boyuyorum okulda. sanada boyuyorum , hatta instgrmda paylaştıkça beğendiklerini söyle, sana ayırayım tuğba, bahçelerimize koyalım.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Hepimiz aynı hissediyoruz inan ki. Güneş bulutlar ve yeşilin rengi yeniden ümitlenmemeli mutlu olmama yardım ediyor. Bu hayat çok basit aslında,işte hepsinin toplamı yaşamak. Köye ve o havaya yakın olmak mutluluk veriyor,öze dönüş gibi aynı,Şehirlerden çok sıkılmış ruhumuz. Mor salkımları sevdim ama bahçede yok bizim,hoş daha dikemedik aldıklarımızı. Taşlarını gördüm çok tatlılar, sen gönlünden ne geçiyorsa boya bana olur mu, mandalaları ayrıca beğendim ama onlardan bir tane isterim bahçeme. Ben hobi işlerime el atamadım daha, nerede eşyalarım mu bile bilmiyorum şu an. Yakında yerleştiririm umarım ve o zaman ben de senin için yapacağım bir şeyler. Öpüyorum kocaman

      Sil
  2. öncelikle hoşgeldin memleketine tuğba.. güzel günlerde aydınlık günlerde hoşgeldin demek isterdim sana:( ama umudumuzu yitirmeden daha sıkı sıkı sarılmalıyız hayata, tıpkı bahar dallarının coşkuyla baharı karşılaması gibi umut dolu bakmalıyız yarınlara..
    dilerim geçecek bu karanlık günler.. hadi motorları maviliklere sürelim..
    sevgilerimle,

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım teşekkür ederim, hoş buldum. Dediğin doğru hayatımıza sarılmanın sırası şimdi, umarım güzel günler vardır önümüzde. Mavilikler her zaman bizim...
      Öpüyorum çok sevgiler

      Sil
  3. Gel yine sen buralara...
    Taze çiçekler getir..
    Sessiz kaldıkça ben daha da çok bunalıyorum...
    iki laf edince sanki rahatlıyorum...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım,daha sık geleceğim inşallah. Şu sıra hala iş güç koşturuyoruz çok toparlanamadık. Ah o iki laf ne önemlidir ben de senin gibiyim inan.
      Sevgiler çok

      Sil
  4. Değişecek her şey demek istiyorum Tuğba. Yani her şey aynı kalamaz ki, değil mi? Tabiatın kanununa aykırı bir kere :( Bu yüzden o ağaçlara ve çiçeklere bakmak istiyorum hep, değişimin ve dönüşümün esas olduğunu hatırlatsınlar diye...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ben içimden hep diyorum öyle,değişecek daha güzel olacak. Ben de ruhum için bakıyorum dokunuyorum ağaçlara çiçeklere toprağa. Kendimizi özümüze dönerek bulacağız bir gün,yakında...
      Öpüyorum çok sevgiler

      Sil
  5. Yazının başlığı her şeyi çok iyi özetliyor Tuğbacım. Dilerim güleceğimiz günler daha fazla olsun.
    Bu arada, sen sevilmez misin yahu?:) Komşular haklı:) Öptüm seni kocaman.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım, zor geliyor yazmak ama delicesine de yazmak istiyorum aslında çok acayip. Alışıyorum bu hayatımıza gün be gün. Ne tatlısın sen, insanlar hep sevsin istiyorum beni, renkleri, hayatı her şeyi.sevmekten başka Şeyler iyi gelmiyor çünkü. Teşekkür ederim gönlü güzel arkadaşım. Bana da gel bi ara bekliyorum seni. Öptüm

      Sil
  6. Renklerin içimi açıyor, bu dönemde öyle nadir ki..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canımmm, o renkleri tutup da her yanımıza yerleştirebilseydik keşke...sevgiler

      Sil

Yorumlarınız ve paylaşımınız için teşekkürler. Mutlu kalın:)