16 Şubat 2009 Pazartesi

Zaman doldu dönüş geldi

Şu anda salonda annem yiğit ve ben oturuyoruz. Annem bulmaca çözüyor yiğit yanımda bilgisayarında birşeylere bakıyor bir yandan konuşuyor bir yandan yazıyorum. Sadece 3.5 saat sonra yola çıkmış olacağız şu anda saat 01.04. Yarının yolculuk heyecanı sardı bile beni. Ama onun haricinde hüzün doldu yine içim. Burda olmanın her dakikası güzeldi. Şehrim yine yağmurlu. Geldiğimizden beri böyle. Olsun ama yine de tadını çıkarttık. Annem mutfaktan çıkamadı miguelliğine devam etti. Canım annem bir güzel mamalar yaptı ki bize. Babam da orada yememiz için hepsi bir boyda sigara böreklerimizi sarmış. Canım babam tadına doyamadık sohbetinin güler yüzlerinin. Herkesi herşeyi özleyeceğim. İnsanın bir sürü seveninin olması ne de güzel bir duygu. Buraya her gelişimde daha çok hissediyorum bunu. Ve mutluluğum katlanarak artıyor. Meğer uzaktan olmanın da tadi başkaymış ve dönüşlerde anlaşılıyormuş memlekete. Cezayir günleri bizi bekliyor yeniden. Bu sefer yapacak bir sürü şeyim olacak inşallah. Yazılarımda bunları sizlerle paylaşacağım. Beni unutmadığınız mutluluğumu paylaştığınız yazılarımı severek okuduğunuz için minnettarım. Blogdaki tüm arkadaşlarıma kocaman sevgiler. Cezayir de yeniden görüşmek üzere......

5 yorum:

  1. Güle güle git Tuğbacım. Üzülme de, ne güzel zaman geçirmişsin yine. Yerleş evine, dinlen, neler yaptın anlat bize de.. Öpüyorum..

    YanıtlayınSil
  2. İyi yolculuklar dilerim . Allah kavuştursun ...

    YanıtlayınSil
  3. Ne çabuk döndün hani istanbula gelecektin?

    YanıtlayınSil
  4. İyi yolculuklar diliyorum Tuğba,güzel paylaşımlarını bekliyorum,sevgiler.

    YanıtlayınSil
  5. Nazocum;
    teşekkür ediyorum canım geldik cezayir e. Üzülüyor insan tabi ister istemez hemencik alışıyorsun çünkü memleketinde sevdiklerinle olmaya.Napalım.şimdi yeni yazıları yazma vakti değil mi?öptüm kocaman..

    Özicim;
    teşekkür ediyorum sana da.En kısa zamanda yine kavuştursun inşallah diyorum..Sevgiler öpücükler

    İlkaycııımm;
    çabuk döndüm evet aslında hep böyle oluyor bir şey anlamıyoruz.istanbula gelemedik ki yoksa haber vermezmiydim. İzmitte koşturmacadan fırsat olmadı yine istanbula gelmeye yoksa çok istiyordum ama ben. inşallah bir dahaki sefere.öpüyorum kocaman canım..sevgiler

    Sevgili Aylin;
    Çok teşekkür ediyorum canım. yolculluğum bu sefer daha iyi geçti dönerken bir iki arkadaş vardı yanımızda sohbet ede ede geldik. bir de bebiş vardı hatta arkadaşın çok oyaladı o beni.hiç korkmadım diyebilirim yani..yeni yazılarda görüşmek dileğiyle canım. sevgiler

    YanıtlayınSil

Yorumlarınız ve paylaşımınız için teşekkürler. Mutlu kalın:)