9 Haziran 2008 Pazartesi

Mim'lemek mim'lenmek

Bu blog dünyasındaki enteresan şeylerden biri demek ki..Pek de şeker vesselam..Valla Serpil bana seni mimledim deyince amanınn bir heyecanlandım bir sevindim..Dedim yaşasıııııınn.Eşimde karşımda deli karım yine kendi kendine birşeylere seviniyor diye:)
Bu mim in konusu çocukluğumuzda ya da gençkeeeennn yaşadığımız en korkunç ya da en gülünç maceraymış..Şimdi hatırlamaya çalışıyorum aslında o kadar çok var ki seçmem gerek birisini sanırım.Tamam buldum:
Kefkende yazlığımız var aslında teyzemlerin ama ayrı gayrı olmadığı için bizim demekte bir sakınca görmüyorum. Öyle benimsedim ki orayı çünkü. Çocukluğumun en güzel zamanlarını orada geçirdim. Daha o zaman bahçede evcilik oynadığımız zamanlardı.Önümüzde liman vardı kocaman. O zaman limanda denize giriliyordu. Ben de ananemle yalnız kalıyordum o zaman kefkendeki evde. Işıl hadi dedi bana botla limanda gezicez. O zaman yat yarışları da vardı sanırım bir yat gelmişti limana ona da bakmak istiyorduk yakından. Ananem bana izin vermemişti. Ama ben geri kalır mıyım böyle bir maceradan. Ona çaktırmadan bota doğru ilerledim. Valla yalan olmasın o bot 2 kişilikse eğer biz baya bir kalabalık binmiştik. Işıl, ben, seçil, kazım vardı ışılın kuzeni ama başka kim vardı hatırlayamadım. Kazım kürekleri çekmeye başladı. Gayet güzel limanda dolaştık yatın yanına gittik, baktık falan. Dönüyoruz artık. Bir de ne görelim botumuz delinmiş hava kaçırıyor. Tabi hepimiz panik olduk. Hele ben ananem kızacak diye üç buçuk atıyorum. Işıl bir yandan deliği eliyle kapatmaya çalışıyor kazım kürek çekiyor ben sanırım biraz zırlıyordum:) kıyıya kadar zar zor geldik ama çok da kıyıya gelememişiz meğer. Belime kadar falan suya girdiğimi hatırlıyorum. Botumuz baya bir pörsümüştü çünkü. Neyse indik bir telaş. Bir de baktım ananem bana sesleniyor. Ben sırılsıklam. Eve gittiğimde ananeme Rüştü amca yani ışılın babası bahçeyi suluyordu biz de biraz oynadık dedim. Meğer biz botla dolaşırken ananem rüştü amcaya beni sormuş o da botla gezmeye gittiler limana demiş. Yani ben yakalandım.Sobeee. Ve üstelik botumuzun patlamasıyla edindiğimiz korku da cabası. Çok heyecanlı aynı zaman da çok eğlenceli de bir gün yaşamıştım. Bu olayı hep hatırlarım. Yaramaz bir çocuk değildim ama maceradan da geri kalmazdım korksam bile. Aklıma bir sürü anı geldi şimdi ama hepsini yazamam ki buraya. Neyse bari sonraki yazılarımda yazayım aklıma gelenleri.
Şimdi ben de birini mimlesem diyorum. Nasıl oluyor bilmiyorum ama. Bir kaç kişiyi mimleyebilir miyim acaba? Bir sınırı var mı bu işin heheehe:)
Ayy yapamadım sizin gibi renkli çıkmadı benim yazılar burdaaa..
Bana bir söyleyiverin noolur nasıl yapacağımı..Dedim ve flame bana yazdı ben de şimdi düzeltiyorum. Beni mimleyenleri mimleyemiyormuşum. Oyüzden ben de sadece arkadaşım margotto yu mimliyorum o zaman. Yaşasın öğrendim:) Teşekkürler Flameeee.....

9 yorum:

  1. Tuğbacım, seni mimleyenleri yada aynı konuda mimlenenleri mimlemeyeceksin. Yani haydins ve ben cevapladık ya sen başkasını seçeceksin canım. Birde yeni yazı yazdığın yerde renklerin yanında bilgisayar klavyesine benzer bir işaret var. Nereye adres ekliyorsan onu seçiyorsun ve bu işareti tıklıyorsun. Çıkan kutucuğa da adresi yazıyorsun.

    Umarım anlatabilmişimdir, anlatamadıysam mailleşelim canım...

    YanıtlayınSil
  2. Anladım sevgili arkadaşım flame ve hemen uyguladım. Yazımı da düzenledim yeniden. O kutucuğa yazmakla elde yazmak arasında birşey farketmiyormuş ama sanırım. Çok teşekkür ederim bu bilgi için..

    Bu arada ben sana mail attım umarım ulaşmıştır..

    YanıtlayınSil
  3. Tupba mesela arkadaşım margotta yazdınya bu kısmın üzerini işaretleyip o kutuya yazarsan adres gözükmez daha sonrada istediğin renge boyarsın. Orayo tıkladığında diğer bloğa gidersin :)
    Ok
    Maili almadım, hemen bakıyorummm

    YanıtlayınSil
  4. tamam canım bak hemen düzellttim böyle güzel oldu hakikaten teşekkür ediyorum sana yeniden:)

    YanıtlayınSil
  5. tugba;bot patladiktan sonra arkadasinin elleriyle deligi kapatmaya calismasi;senin o anda biraz aglaman,vs cok cocuksu ve neseli goruntuler getiriyor insanin aklina.. :) Cocukken her duyguyu fazla yasardik dimi;korkuyu,sevinci,heyecani :)

    YanıtlayınSil
  6. Beni mi mimlemistin sen? bundan sonrakilerde uzman olucaksin artik arkadasim..Acemilik bitti..

    YanıtlayınSil
  7. Begümcüm;
    Bana yazdığını görmek çok güzel. Yazıyı beğenmene sevindim. Gerçekten çocukken her şey daha bir başkaydı sanki.Duygular daha çılgınca yaşanıyordu,uçlarda.Güzel anılardı.Çocukluğumdan beri bende değişmeyen yegane şey ağlamalarım sanırım:)

    YanıtlayınSil
  8. Serpilcim;
    Valla evet acemiliğimi yavaş yavaş üzerimden atıyorum. Yeni şeyler öğrenmek süper keyifli ve de sizlere ayak uydurabildiğimi görmek. Uzaklarda küçük mutluluklardan büyük mutluluklar yaratıyoruz işte değil mi?
    Ben önce seni mimlemiştim ama flame seni mimleyenleri mimlemeyeceksin dedi ben de zaten çok arkadaşım da olmadığı için yazılarını okuduğum ve mailleştiğim arkadaşım margotu seçtim. Daha da ona yazamadım ama mimlediğimi bugün yazarım artık:)

    YanıtlayınSil
  9. Tuğbacım, şimdi süperr olmuş :)
    Çözdün sen...

    YanıtlayınSil

Yorumlarınız ve paylaşımınız için teşekkürler. Mutlu kalın:)